หน่วยงานรัฐเกือบทุกที่จะต้องมีนักสืบประจำอยูแต่ละที่

“ความจริงคนที่หนูเห็นและคนที่มาเคาะประตูเมื่อคืนก็คือ พ่อพนศักดึ๋ลูกขายของป้าเอง เขาเป็นพี่ชายแม่ทิพย์ เป็นทหาร แต่ไปตายที่ชายแดนเมื่อสองสามปีก่อนวนที่เขาตายเขาก็กลับมา ให้ป้าเห็น เขาคงเป็นห่วงเพราะตอนนั้นคุณพ่อพี่พันศักดิกับพี่ ทิพย์ก็เพิ่งตายใหม่ๆ เหมือนกัน จีพีเอสขนาดเล็ก  เขาคงไม่อยากให้เสียใจ”แต่ว่าตั้งแต่นั้นมาพาเขาก็ไม่ไปไหน ยังอยู่ที่นี่ เขาไม่ค่อย ปรากฏให้ใครเห็นหรอกนะ มีป้ากับพี่ทิพย์เท่านั้นที่รู้ หนูคงจิต ตรงกับเขามั้ง ถึงมาให้เห็น หรือไม่เขาก็คงเหงาเต็มทนป้าเองก็ผิด อันที่จริงเมื่อวานเป็นวันครบรอบวันตายของ เขา ปกติทำบุญให้ทุกปี แต่ปีนี๋พี่ทิพย์เขายุ่งจนป้าต้องช่วย เลย พากันลืมทั้งแม่ทั้งลูก ป้าเพิ่งนึกออกเมื่อตอนที่พี่ทิพย์เขาขึ้นรถ ไปแล้วนั้นแหละ”คุณป้าสุมาลีเล่ายาว แล้ววันนั้นท่านชวนดิฉันไปทำบุญที่ วัดให้ “เขา”คงจะจริงอย่างที่คุณป้าว่า “เขา” ไม่ค่อยมาปรากฏตัวให้ พวกเราเห็นกันเท่าไหร่ เพราะจากวันนั้นมาดิฉันก็ไม่เห็นอีกเลย ดิฉันไม่ได้เล่าให้พี่ไก่ฟังม้าลาย  เพราะรู้ว่าเธอตาขาวมากที่สุดในบรรดา ญาติๆ เธอมารู้ว่ามีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นก็ตอนวันหนึ่งมีห้วขโมย ดอดขึ้นมาจะเข้าบ้าน แล้วจู่ ๆ ก็ร้องจ๊ากกระโจนหนีไปผมเป็นคนที่ชอบเที่ยวเตร่อยู่ไม่สุขเลยครับ และที่ ๆ ผมก้บ เพื่อนชอบไปเที่ยวก้นมากที่สุดไม,พ้นพัทยา บางฑีนึกสนุก เราก็ซ้อนมอเตอร์ไซค (ของผม) ไป อาจจะไปค้างหรือไม่ก็ แล้วแต่จะมีงานในวันรุ่งขึ้นหรือเปล่า หรือไม่บางทีเราก็ดื่ม เมาสนิทแล้วก็เกิดอยากจะเล่นนั่าทะเลขึ้นมา ก็ม้กชวนก้น ไปต่อที่พัทยาอีกนั่นแหละ ก็เมีองนั่นน่ะมันไม่เคยหล้บนี่ ครับแล้วก็ด้วยเหตุผลที่ผมชอบเที่ยวนี่ละ ผมเลยเจอเอาขอ ดักฟังในรถราคาถูก ง เด็ดจนทำให้ผมกับเพื่อนคู่ใจเลิกเที่ยวกลางคืนก้นอย่างเด็ดขาด ตั้งแต่วันนั้นมาสมัยนั้นผมหมายถึงเมื่อราวๆ พ.ศ.2520 สามสิบกว่าปี มาแล้ว ทางไปพัทยายังไม่ใช่ทางต่วนสามเลนแบบที่เป็นอยู่ใน ปัจจุบัน แต่เป็นถนนคอนกรีต (ดีที่สุดสำหรับสมัยนั้น) ผมกับเจ้า ติ๊ดก็มักจะควบมอเตอร์ไซคัคันเก่งเกาะท้ายกันไป แล้วแต่ว่าใคร จะเมามากกว่ากันก็จะเป็นคนเกาะท้ายเราเที่ยวกันอย่างนี้บ่อยๆ และเป็นเวลานานตั้งแต่จบการศึกษาแล้วก็หาเงินเองได้นั่นแหละ ครับอาศัยที่ผมกับเจ้าติ๊ดเป็น’ช่าง เงินที่เราได้จากการทำงาน และเงินที่ได้จากงานพิเศษต่างๆ โดยไม่ต้องหยิบยืมใครคนหนุ่ม โสดก็อย่าง’งี๋ละครับ ยังไม่มีห่วงผูกคอให่ไปไหนไม่ได้และแล้ววันร้ายศึนร้ายของเราก็มาถึงจนได้จำได้ว่าวันนั่น เป็นวันแต่งงานของเพื่อน เจ้าเพื่อนคนนี้ก็ด้นเป็นคนแถวบาง ปะกงเสียด้วย แห่กันไปแต่งงานมัน ได้ดื่มกินจนได้ที่เกิดอาการ ของขึ้นอยากไปพัทยาขึ้นมาตงิดๆ ผมกับเจ้าติ๊ดก็เลยส่งสัญญาณ เครื่องจับสัณญาณ กันยิกๆ แล้วก็เลยปลีกตัวออกมาจากเพื่อนคนอื่นๆคืนนั่นเป็นคืนเดือนมีด ถนนหนทางบางส่วนยังเปลี่ยว โดย เฉพาะในเวลาเที่ยงคืนกว่าๆ แบบนั่น ผมเป็นคนขับไอ้แก่คันเก่า แหมแต่จะไปว่ามันแก่ก็ไม่เต็มปากนะครับ มันยังคงรับใช้ผมดี เหมือนเดิม ไม่ค่อยมีปัญหาจุกจิกเหมือนคันอื่นๆ ช้างเจ้าตี้ดก็ ซ้อนท้าย คาดว่ามันคงเมาไม่มาก เพราะเมื่อมันท้าท่าจะพิงผม หลับสักพัก พอได้ลมเย็นปะทะหน้า มันก็ทรงตัวขึ้นนั่งตัวตรง เหมือนเดิม

เครื่องติดตามรถยนต์

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s